بر اساس آنچه برخی رسانهها گزارش دادهاند، هیاترئیسه فدراسیون فوتبال این طرح را تصویب کرده و فرمول اجرایش هم اینطوری است که دو تیم برتر لیگ دسته اول به لیگ بیستوششم صعود میکنند، تیم سوم هم یک بازی پلیآف با تیم آخر لیگ برتر یعنی مس رفسنجان خواهد داشت. هماکنون بازیهای لیگ یک در حال برگزاری است و به زودی جدول نهایی و قطعی آن مشخص خواهد شد. به این ترتیب هیچ تیمی به طور قطعی از لیگ برتر سقوط نمیکند و حتی مس رفسنجان قعرنشین هم به اندازه یک پلیآف برای بقا فرصت خواهد داشت.
۱۸ تیمی شدن لیگ برتر، البته که باعث رضایت حداکثری تیمهای مختلف خواهد شد، اما همزمان چالشهای خاص خودش را هم به همراه دارد. حقیقت آن است که مدیران فوتبال ایران حتی برای برگزاری منظم و کمدردسر یک لیگ ۱۶ تیمی هم مشکلات زیادی داشتند، چه برسد به حالا که تعداد مسابقات، چهار هفته هم افزایش مییابد و از ۳۰ بازی به ۳۴ بازی میرسد. اگر به یاد داشته باشید، پیش از این برای چند فصل مسابقات با ۱۸ تیم برگزار میشد، اما در نهایت با انگیزه افزایش کیفیت لیگ، این تعداد به ۱۶ تیم کاهش یافت.
حتی با همین تعداد تیم هم، لیگ برتر گهگاهی با موانع و مشکلات به شدت آماتوری و عجیب مواجه میشد؛ مثل خودداری تیمها از حضور در برخی مسابقات به دلیل ناتوانی در تامین هزینهها. حالا با افزوده شدن تعداد تیمهای حاضر در لیگ برتر، احتمالا حجم چنین مشکلاتی افزایش هم خواهد یافت، به ویژه در شرایط پس از جنگ که بسیاری از باشگاهها با مشکلات شدید اقتصادی دست به گریبان هستند. با این همه، شاید فدراسیون راهی بهتر از این برای مواجه شدن با حداقل اعتراضات پیدا نکرده است.
