داستان ادبیات سخیف و زننده خداداد عزیزی حرف امروز و دیروز نیست. او قشنگ دندان مدیران تلویزیون را شمرده و خوب میداند که دور، دور هتاکی، بد دهنی و فحاشی است. خداداد چرا باید دست از این رفتارش بردارد وقتی با دعوت مجدد به برنامههای پخش زنده به او جایزه میدهند؟
آدمی با این مختصات چاله میدانی چرا باید در ادبیاتش تجدید نظر کند وقتی بخاطر همین ویژگیها از زنوزی حقوق میگیرد تا جلوی رقیب و داور و تماشاگر گرد و خاک کند؟
ورژن هتاک خداداد محصول مشترک گردانندگان تلویزیون و مالک باشگاه تبریزی است. کسانی که مدتهاست برای رسیدن به مقصود، توسل به هر وسیلهای را مجاز میدانند. عزیزی را رها کنید. رفتار او آنقدر سخیف است که ارزش تحلیل هم ندارد.
داستان فرو افتادن در چاه ویل بیاخلاقی و بی حیایی بسیار جدیتر و تاسفبارتر از نمایش تهوعآور این پادوی شلوغکار است. او صرفا میوهای گندیده از درختی جهنمی به حساب میآید.
