به طور موازی و در فضای مجازی، قطعه ویدیوهایی از مواضع گذشته عادل در تلویزیون منتشر میشد که شاید تلاش داشت ادعای او در مورد «بله قربان گو» نبودن را به چالش بکشد. خود فردوسیپور آن ویدیوها را گزینشی و تقطیعشده خواند و نیز هوادارانش عقیده داشتند هر حرفی را در ظرف زمانی خاص خودش باید ارزیابی کرد.
حواشی مجلس بزرگداشت اکبر عبدی اما، به طور کلی داستان را وارد فاز دیگری کرد. ویدیویی که با تیتر «دستبوسی عادل از وزیر ارشاد» انتشار یافت، به ترند شبکههای اجتماعی تبدیل شد. در ساعات اولیه انتشار ویدیو، استدلال غالب هواداران عادل این بود که: «صالحی امیری در دانشگاه استاد فردوسیپور بوده و او رسم ادب را به جا آورده». عمر این توجیه اما چند ساعت بیشتر نبود، چرا که در ویدیوی خود عادل، خبری از این فکت نبود و او کل داستان دستبوسی را انکار کرد: «من داشتم جابهجا میشدم. اگر دستبوسی بلد بودم، نود هنوز روی آنتن بود. همیشه کنار مردم بودهام.»
حامیان عادل، توضیح او را پذیرفتهاند و میگویند حتی بدون این دفاعیه هم با شناختی که از او داشتهاند، میدانستند موضوع بیش از یک سوءتفاهم نیست. با این حال منتقدان که حالا تعدادشان کم هم نیست، همچنان ابهامات زیادی دارند. آنها به استناد جمله خود فردوسیپور، از او میپرسند: «پس این یعنی زمانی که نود را داشتی، اهل دستبوسی بودی؟» و البته بوسیدن یا نبوسیدن دست صالحی امیری را هم در حکم تقلیل دادن بحث میبینند، چرا که در نهایت عادل با یک مقام ارشد دولتی به شدت گرم گرفته و در یک مجلس ترحیم، در حال ریسه رفتن روی دست و پای او بوده است.
فردوسیپور در ویدیوی توضیحیاش گفت یک عده میخواهند فضا را دوقطبی کنند، اما به نظر میرسد این دو قطبی در مورد مجری و تهیهکننده پیشین تلویزیون ایران شکل گرفته. او هواداران وفاداری دارد که تحت هیچ شرایطی نسبت به اصالت عادل تردید نمیکنند و البته منتقدان سرسختی که حاضر نیستند یک قدم هم عقب بکشند.
